HYSTORY

Jaar Maand Auteur Titel
1997 december Mariken van Nimwege Filmbus


Hoe mijn bus bij de film kwam


Enige jaren geleden ben ik met een bevriende klasgenote een aantal maanden op stage geweest bij een architect in Italië. Zij had geen rijbewijs en geen vervoer. Ik had wel een rijbewijs en een HY.


Vanwege deze goede randvoorwaarden hadden we besloten om er een week vakantie vooraf aan vast te plakken en nog 2 mensen mee te nemen die vanuit onze plaats van bestem-ming hun vakantie zouden vervolgen.
Behalve gereedschap en het werkplaatshandboek gingen er fietsen, kampeerspullen en ongedefinieerde spullen mee, hetgeen voor de bus geen probleem was.
Het thuisfront had ons min of meer verboden om over de Bernhardpas te gaan en daar hadden we ons natuurlijk bij neergelegd. In de buurt van de pas waren we inmiddels zo onder de indruk van de reis tot dan en de omgeving dat we waarschijnlijk hét bord hebben gemist. De weg bleef stijgen en werd smaller. Er ontbraken steeds meer stompjes wegmarkering, dus er was geen sprake van keren. Lange tijd hebben we in onzekerheid verkeerd of we wel op de goede weg waren. Letterlijk en figuurlijk. Groot was de verrassing toen we het bord 'St. Bernardpas', 2472 m hoogte en de eeuwige sneeuw zagen. Euforisch was de stemming die daarop volgde en prompt werden we aangehouden door de douane die een poging ging doen de bagage te doorzoeken. Wij hebben ze daarbij enorm proberen te helpen omdat we zelf ook al dagenlang niets konden vinden. Na een half uur zijn ze er maar mee opgehouden en hebben ons een overnachtingsplek aangewezen en later kwamen ze een fles wijn meedrinken op de bus die dit toch maar bereikt had.
Na een geweldige tijd in Italië zijn we heelhuids teruggekomen. Zij heeft haar studie afgerond en is theatervormgeving gaan doen. Ik ben onder andere afgestudeerd op mijn bus en een demontabele inrichting, kampeerbestel, die helaas kort daarna met het atelier is afgebrand. Daarna zijn we elkaar uit het oog verloren, tot ze dit voorjaar belde.
Ze zocht een bus voor de televisiebewerking van 'Otje' , een boek van Annie M.G. Schmidt. Ik heb het boek gekocht en zag dat het mijn bus zou kunnen zijn volgens een plaatje op bladzijde 42. De bus werd gescreend en vrijwel direct zeer geschikt bevonden. Daardoor is hij praktisch de hele zomer op locatie geweest en men was erg enthousiast over zijn beeldende kwaliteiten. 'Otje' word volgend jaar november in 13 delen uitgezonden.

Ik wil besluiten met het feit dat mijn bus te koop is. Ik kan niet beschrijven hoe moeilijk ik dat vind. Hij is in de loop der jaren toch echt een deel van mezelf geworden. Ik ben 1½ jaar geleden op een authentiek vrachtscheepje gaan wonen, met ook een prachtige motor, dat nog nagenoeg volledig gerestaureerd moet worden. Sindsdien staat de bus in de berm naast het schip, wat beslist geen geschikte plek is. Qua belangen bijten ze elkaar. Het is dus een kwestie van stalling, tijd en te veel mobiliteit. Ik zoek nu een liefhebber die onderdak heeft, een goede bus wil, en vooral de kwaliteiten als bestelbus waardeert, zowel voor personen als voor goederen. (...)
 

Mariken van Nimwegen.
 

 

 



 << terug