HYSTORY

Jaar Maand Auteur Titel
1997 december Els & Niek Schultheiss Bijzonder geval


Een bijzonder geval


Wij van 'Cato' zijn half april met vakantie gegaan en hebben het volgende beleefd.


Even voor Luxemburg reed ons kasteel beroerd. Eerst dachten wij dat het een lekke band was, want de linker achterband was volkomen plat. In het stadje Mamer, waar wij altijd onze eerste stop maken, hebben we met veel moeite eindelijk een garage gevonden waar ze ons een nieuwe binnenband konden leveren. Toen wij doorreden naar de camping bleek dat de wagen nog steeds niet goed liep. Op de camping aangekomen heb ik eerst het benzine-filtertje in de carburateur gecontroleerd, het was in orde. Daarna de sproeier eruit gedraaid en doorgeblazen, vervolgens de motor gestart, die liep direct.
De volgende morgen, op weg naar Frankrijk, liep de motor nog steeds beroerd, dus auto aan de kant en motorkap eraf. De bougiesleutel gepakt en de eerste bougie (cilinder 1) losgenomen. Wie schetst mijn verbazing toen ik zag dat de contactafstand minder dan 0.1 mm was! Met behulp van een mesje de contactafstand vergroot en op 0.6 mm afgeregeld. Daarna ook de 3 andere bougies gecontroleerd, die waren in orde. Motor gestart en met een volle Luxemburgse tank probleemloos Frankrijk in, waar we enkele dagen later in de Provence aankwamen. Onderweg liep alles normaal, dus het bekende motorlawaai.
In de Provence hebben we diverse kleine tochtjes gemaakt en na enkele weken de terugtocht aanvaard. In Mamer weer de tank volgegoten en het verbruik na ca. 2500 km uitgerekend: praktisch 1 op 9, dus dat viel mee.
De volgende morgen door de Ardennen met mooi warm weer en onderweg nog een keer gestopt om koffie te drinken en een broodje te eten. Geen problemen totdat we in de buurt van Weert kwamen en de wagen weer hortend ging lopen. Gestopt en de eerste bougie gecontroleerd. De contact-afstand was weer afwezig, dus opnieuw ingesteld voor de laatste kilometers, maar na ongeveer 1 kilometer was het weer mis. Toen heb ik een oude bougie uit het rommelkistje gepakt, deze gemonteerd en naar huis (Oirschot) gereden. De volgende morgen 4 nieuwe bougies gekocht (Champion
LY 87). Nu voor geÔnteresseerden, die dit net als ik niet begrijpen:
De bougies in onze auto zaten er 13000 km in, hadden dus vervangen moeten zijn (10.000km). De eerste cilinder is degene die het verst van de ventilator zit. De schuldige bougie was lichtbruin van kleur, maar de leverancier van de Champions vond ze wel oud. Mijn eerste gedachte was dat de zuiger tegen de bougie sloeg, maar bij controle van deze bougies (op het oog) was de afstand tussen draadeind en contactlip gelijk. Tijdens een bezoekje aan Capelle heb ik het probleem voorgelegd aan de daar aanwezige autotechneuten, die het echter ook niet begrepen.

En nu dan het vervolg:
In augustus gingen wij weer naar dezelfde camping. Alles ging gesmeerd, maar op de camping, voor de zekerheid, alles gecontroleerd. Het oliegebruik was ca. 1 liter op 2000km, kleur en afstand van de bougies okť, benzineverbruik bijna 1:9. Dus niets om je zorgen over te maken.
En toen kwam de terugtocht. Omdat het tijdens de heenreis erg vermoeiend was geweest (zeer warm en dan nog al die Franse rotondetjes en verkeersdrempels op de wegen), besloten wij om dit keer -ja, ik geef toe, we vielen van ons principe -vanaf Orange tot Beaune de autoroute te nemen. Bij Orange dus de tol door en het gaspedaal ingetrapt. We reden zo'n 90 km per uur en toen begon de ellende.
Auto aan de kant en controleren: dit keer waren 2 bougies onbruikbaar geworden namelijk de eerste en de laatste. Gelukkig heb ik altijd een hoop rommel bij me, waaronder twee erg oude bougies, die bij nameting inderdaad 1 mm korter bleken te zijn dan de aangeslagen bougies (Champion LY 87). De volgende dag hebben we het probleem in ons beste Frans uitgelegd bij een CitroŽndealer. Hij keek in zijn boek en maakte met zijn handen een klappend geluid ten teken dat de zuigers tegen de bougies aansloegen en verkocht ons vervolgens de, volgens hem, juiste bougies voor TUB EYQUEM C42. Hopelijk hebben we nu de goede bougies, maar ik vertrouw het nog niet helemaal.
Natuurlijk hebben we ook leuke dingen meegemaakt, zoals die man die ons hard voorbijreed en die op een flinke afstand stopte en ons met opgestoken duim groette en fotografeerde. Of een stel jongens die ons voor een stoplicht in Carpentras, ook met opgestoken duim, hun adhesie betuigden, en dat in Frankrijk! Onderweg werden we ook herkend door mensen die ons op de camping gezien hadden, want een HY is herkenbaarder dan een gewone auto met caravan, die vergeet je zo.

Tenslotte kan ik, naar aanleiding van hetgeen hierover in een vorige CAMION stond, nog mededelen dat het mijn ervaring is dat er na een dag of tien op de camping even gereden moet worden om de huishoudaccu nieuwe fut te geven; en dat terwijl we op de camping voor elektriciteit
Fr.fr. 20,- per nacht moesten betalen.
 

Els en Niek van CATO.

 

 

 



 << terug