HYSTORY

Jaar Maand Auteur Titel
2000 juni Giny, Lotte en Frans HY op vakantie


HY op vakantie

In Camion van december 1999 stond een klein artikeltje (blz. 41) van Frans van der Wijk, een lid van de 2CV Club te Winschoten. Frans bleek ook nog een verhaal te hebben voor deze serie. Wij nemen het graag op.


Het was ongeveer in maart vorig jaar dat ik door onze secretaris Gabriël werd gebeld met de mededeling dat Pim (clublid uit Den Haag) een HY te koop had. Ik natuurlijk Pim meteen gebeld en een afspraak gemaakt voor een bezoekje. Er waren aan de HY nog een paar kleine mankementjes, waaronder natuurlijk de APK die, evenals de remvloeistof, schitterde door afwezigheid met daarnaast de standaard aanwezige roestplekken enz. Maar goed, Pim gooide er remvloeistof in en na enige tijd pompen kreeg de HY zelfs enig druk onder het rempedaal. Ik kreeg goede hoop en de koop was gesloten. Toch had ik natuurlijk nog zo mijn twijfels, maar dat er een HY moest komen was ons al duidelijk en ook dat het niet veel mocht kosten i.v.m. de nog te bouwen bijpassende schuur. Het treffen in Ter Apel kwam dichterbij en Pim en Els zouden zoals altijd ook vanuit Den Haag naar het noorden afreizen. Na een telefoontje kwam ik met Pim overeen dat hij de HY meteen maar mee zou nemen. Els zou dan in hun eigen HY rijden. 'Mijn' HY had nu toch een zodanige remdruk opgebouwd dat er, mits er niet te snel zou worden gereden, een acceptabele (?) remweg was.

Aldus geschiedde en in Ter Apel konden we dan toch echt onze nieuwe HY bekijken. Natuurlijk veel commentaar (dank u allen), maar wij waren in ieder geval content met dat roestblauwe busje. Oké de remmen waren slecht. de tweede accu overleed en mijn rug die avond ook, maar we zagen het wel zitten. Zonder problemen naar huis gereden waar de bus meteen werd geparkeerd in de nieuwe schuur. De ramen, de vloer en de deuren zitten dan nog niet in de schuur, maar waterdicht is ie wel. Allereerst maar speciaal gereedschap aangeschaft en de remmen rondom gereviseerd en vernieuwd. Nu ben ik alleen maar 2CV gewend en dat geldt ook voor mijn dopsleutelset die ik dan ook meteen kapot draaide op de vastgeroeste bouten van mijn vrachtwagen. Voor mijzelf was het ook wennen; 't is allemaal zwaarder, dikker en groter en het kost allemaal iets meer tijd dan ik gewend was. Goed, de remmen waren na een aantal zeer gevulde weekenden dan eindelijk klaar en de rit naar mijn vaste APK-keurmeester kon beginnen. Die keek natuurlijk eerst erg raar en met de woorden "We zullen 't geval eens bekijken", namen we afscheid. Met goede moed kom ik 's avonds weer bij hem en moet de afkeuring accepteren. Ik citeer: "Ja Frans, zo'n geval heb ik nog nooit eerder gehad, de achterremmen doen niets, maar dat kan ook van het lastafhankelijke systeem komen; de uitlaat houdt halverwege op en de uitlaatgassen komen zo de wagen in; de deuren willen niet open van de buitenkant en als je ze open hebt en weer dicht doet vallen de ramen eruit. Verder tocht dat ding als een gek, heeft 3 versnellingen en harder dan 80 durfde ik niet aangezien alles trilt en je het horen vergaat. 't Is een geinig ding voor als je maximaal 20 km. verderop op de camping wilt staan, maar dan ook geen meter verder. Ga maar naar de Rijksdienst van het Wegverkeer of zo, ik weet het in ieder geval niet". Fijn Jan, je wordt bedankt! Je zult begrijpen dat ik geen fijne nachtrust heb gehad.

De volgende dag toch nog maar informatie ingewonnen en vastgesteld dat de uitlaat toch echt origineel is, evenals de tocht en het lawaai. Dat de ramen eruit vallen bleek niet origineel, dus de deuren volledig vervangen (Anjo bedankt!).Verder de achterremmen nog beter afgesteld en toen met zware benen naar de Citroën dealer en .…. goedgekeurd!!

We konden ons geluk niet op en ons eerste ritje met Pinksteren werd gepland. Fietsen achterop, koelkast aangesloten (eerst een paar keer op de kop gehouden alvorens hij wat deed), Lotte op de voorstoel, Giny royaal achterin en we konden: Starten en lopen en uitgezwaaid door de buren op weg. Na een paar honderd meter bleek de dakklep nog open te staan. Dus even gestopt om deze te sluiten. Shit, de motor slaat af en wil niet meer aan. Sterker nog: Na een paar keer starten geeft de startmotor er ook de brui aan. Lotte janken, Giny kijkt bezorgd en ik duik onder de bus. Eerst m'n arm behoorlijk verbrand aan de uitlaat en toen toch maar weer lopend naar huis. "Dag buurman, ja ik ben er weer buurman, zeg maar niks buurman". Wat er op dat moment door je heen gaat is met geen pen te beschrijven. Het liefst had ik onze bus ter plekke in de fik gestoken. Maar goed, je probeert rustig te blijven en sleept het geval aan. Met goede moed toch maar weer op weg. "Ja hoor hij doet het weer buurman, ja, ha ha, tot zo buurman. Oeps, sorry buurman". Alles gaat goed en via Stiens bij Leeuwarden, waar we een nieuwe startmotor hebben gekocht, dan toch nog richting Naarden. Verder gelukkig een probleemloos Pinksteren gehad. Citroën rijden, ja….. formidabel avontuurlijk.

Groetjes, Giny, Lotte en Frans.
 


  << terug