Meeting-verslag

Jaar Maand Auteur Titel
1993 Juni Ruud Kars  - Zomermeeting -

 
- Zomermeeting -

meetings nader besproken, een terugblik door George Kars

 

Zo hier ben ik dan weer terug van weggeweest na twee meetingen en de nieuwjaarsreceptie die ik alle drie door leuke en minder leuke omstandigheden heb gemist. Nu van 11 t/m 13 juni 1993 tijdens de meeting op de wielerbaan van het Noord Hollandse plaatsje Hoorn, was ik weer present. Het was jammer dat we niet op het grasveld in het midden van de wielerbaan mochten staan. Dit was een gladgeschoren terrein met vele mogelijkheden. Maar daarom niet getreurd. Het geheel was weer zo als gewoonlijk goed voorbereid. Als thema voor deze meeting gold het gebeuren rondom de stoomtrein Hoorn-Medemblik. In de loop van vrijdag middag en avond arriveerde de meeste deelnemers. Het totaal uiteindelijk op ruim zestig HY's. Joke d'Hont speelde vrijdag voor gastvrouw en zorgde dat iedereen die binnen kwam van een kop koffie, thee of limonade werd voorzien. 's Avonds hield het weer zich vrij goed en dat betekende dat velen geen behoefte hadden aan de tent, maar na de koffie rustig voor de HY's met anderen onder het genot van een hapje en 'n drankje de avond doorbrachten. Zaterdagmorgen vertoonde het gebruikelijke recept met de rommelmarkt en het creatief bezig zijn in de tent onder leiding van Marianne Mol. Wies Lagerwey was nu degene die de koffie liet pruttelen en de limonade aan de kinderen uitdeelde. Het onderwerp van Marianne Mol was deze keer doosjes maken. Degenen die hieraan deelnamen waren dermate enthousiast dat 's avonds in de tent en ook zondagmorgen verschillende personen hun product nog aan het afwerken waren. De zaterdagmiddag stond in het teken van het treingebeuren. Op een kleine communicatiestoring van het vrijwillig personeel van deze stoomtrein na, was het een perfect scenario. Wij moesten om 14.30 uur verzamelen bij de onbewaakte spoorovergang op 100 meter van de ingang van de wielerbaan alwaar de trein uit Medemblik op deze overgang zou stoppen om ons mee te nemen in de richting van het station Hoorn waar zich het seinhuis en de werkplaats van dit boemelgebeuren was. Tot schrik van de organisatie reed de trein door. Rene Gosse sprong onmiddellijk in zijn auto om dit te gaan regelen. Na de nodige excuses vertrokken wij met 3-kwartier vertraging naar het station Hoorn.

Na een korte uiteenzetting op 't stationsterrein, waarbij de ploeg in verband met de grote belangstelling in tweeŽn gesplitst is, het seinhuis bezocht en vervolgens togen wij naar de werkplaats. Tot mijn stomme verbazing trof ik daar nog locomotiefjes en wagons aan uit mijn verleden en dit zal door meerderen zo ervaren zijn. Het personeel dat daar aan het werk was reageerde zo spontaan en enthousiast op onze vragen dat wij naast een reeks antwoorden op technische vragen ook tegelijkertijd de hele geschiedenis van het ontstaan van dit toeristen treintje kregen te horen. Ook de andere lijntjes die nog hier en daar in Nederland rijden werden niet vergeten. Op een vraag van een van de medewerkers daar, dat wij technisch aardig op de hoogte waren en hoe dat kwam, is door ons verteld dat wij allen verenigd waren in de HY-VERENIGING CAMION en deze bussen zelf moesten onderhouden. Oh, zegt hij, zijn jullie van die ribbelbussen. die langs de wielerbaan staan. Na deze excursie door de werkplaats stond de locomotief alweer te fluiten, hetgeen verzamelen betekende om gezamenlijk in een trein die uitsluitend voor ons klaarstond een, een reisje te maken naar Zwaag. Daar koppelde de loc. zich los, koppelde zich aan de andere zijde weer aan en bracht ons terug naar ons uitgangspunt de onbewaakte spoorwegovergang bij de wielerbaan. Al met al een heel geslaagd geheel. 's Avonds waren Ruud en George degenen die de koffie in de tent. voor hun rekening namen. Hierdoor (wat een mazzel) konden zij niet meedoen aan het hiphop dansen. De deelnemers aan het dansen vermaakten zich best maar konden aan het einde van de les geen pap meer zeggen. De spierpijn viel achteraf bij de meesten wel mee. Een lekkere douche na afloop was niet overbodig, gezien de oververhitting van het lichaam tijdens het dansen. De docent hield het tempo er goed in. Toen iedereen weer wat tot rust gekomen was, begon het tentleven weer zijn normale loop te krijgen. Dat het gezellig was mag blijken uit het feit dat de laatsten om ongeveer 2.00 uur de tent verlieten om te gaan slapen. De zondag verliep zoals de meeste zondagen tijdens een meeting. Koffie in de tent (door Ruud) gezellig babbelen, het technisch uurtje van Bas met vele vakantietips, het praatje van de voorzitter, een bestuursvergadering en het strijken van de tent.

Rest mij nog, mede namens de overige deelnemers, de familie Gosse hartelijk dank te zeggen voor de voortreffelijke wijze waarop zij dit weekend in elkaar gedraaid hebben. Het was weer ZO!!!

George Kars


 

 


 << terug